De romans en verhalen van Kader Abdolah (1954), schrijver van het Boekenweekgeschenk De kraai (2011), vinden hun weg naar een groot lezerspubliek. Van
Het huis van de moskee werden 300.000 exemplaren verkocht. In 2008 baarde Abdolah opzien met het tweeluik
De Boodschapper en
De Koran. Zijn boeken zijn vertaald in 21 talen.
Kader Abdolah is inmiddels niet meer weg te denken uit de Nederlandse literatuur. Als auteur heeft hij zich bewust tussen twee culturen in geplaatst en Nederlandse lezes vertrouwd gemaakt met de Perzisch-Iraanse wereld en werkelijkheid. Met zijn nieuwe roman
De koning voegt hij daar weer een rijke dimensie aan toe.
*Met De kraai neem je de lezer mee naar de periode ná Het huis van de moskee. Hoe sluit De koning aan bij het succesvolle Het huis van de moskee?*
‘In Het huis van de moskee heb ik de recente geschiedenis van mijn familie gebruikt als achtergrond. De koning is een historische roman die speelt aan het eind van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw. Naast de sjah vervult de grootvizier, een functie vergelijkbaar met die van de minister-president in Nederland, er een grote rol in. Dat personage is gebaseerd op mijn betovergrootvader, die grootvizier van de sjah was en dichter.’
In zijn werkkamer laat Kader Abdolah boeken met gedichten en brieven zien van het illustere familielid dat openstond voor veranderingen. ‘Hij probeerde de sjah ervan te overtuigen dat het goed is voor het land en het volk om mee te gaan met de vernieuwingen. Maar de sjah was bang voor zijn positie en had raadgevers die er baat bij hadden dat alles bij het oude bleef. De sjah hield meer van reizen, van zijn kat, van de vrouwen in zijn harem en van de bloedrode sappige kersen dan van zijn volk.’
*Wie De koning leest ziet de huidige verhoudingen tussen het Westen en het Oosten terug. Was dat je grootste ontdekking tijdens het schrijven?*
‘Nee, ik wist al dat die parallel er was. Die wilde ik juist tonen. De mooiste ontdekking voor mijzelf is dat ik ervan hou een wereld te scheppen waarvan de lezer het bestaan niet vermoedt. Zelfs mijn eigen vrouw, die uit Iran komt, las over zaken die haar niet bekend waren. Ik heb mijn loon voor dit werk al ontvangen. Dat is het schrijven zelf en het ontdekken. Ik heb voor het eerst goed begrepen wat de literatuur doet: ze geeft ruimte en hoop. Archieven vol feiten zijn als lood aan onze voeten. De kunstenaar schept ruimte.’
De prijs van Het Mooiste Boekomslag is dit jaar naar
Congo van David Van Reybrouck gegaan. De cover is een ontwerp van Thijs Hoogeland, ontwerper bij Studio Jan de Boer. De coverfoto is gemaakt door fotograaf Stephan Vanflete.
Eerder heeft Congo de AKO Literatuurprijs 2010, De Jan Greshoffprijs en de Libris Geschiedenis prijs gewonnen. Volgens boekblad online hebben tweehonderd boekhanderlaren hun stem uitgebracht. Tweede en derde werden Achter de stilte van Beate Teresa en Huid en haar van Arnon Grunberg.
Uit het persbericht:
De winnende ontwerper kreeg een bokaal, de winnende uitgever een wisselbeker. Deze werden vandaag tijdens een feestelijke bijeenkomst uitgereikt bij de Bijzondere Collecties van de Universiteit van Amsterdam.
Naast het winnende ontwerp voor Congo had de jury van boekverkopers nóg een cover van Studio Jan de Boer genomineerd: Staal (door Silvia Avallone, ook verschenen bij De Bezige Bij). Ook in voorgaande jaren werden de strak communicerende omslagen van Jan de Boer regelmatig voor de verkiezing genomineerd. Maar, de jonge ontwerpster Leentje van Wirdum (Achter de stilte van Beate Teresa Hanika, voor Lemniscaat) legde de oude rot het vuur aan de schenen. Haar ontwerp belandde met twee stemmen minder op de tweede plaats. De rest volgde ver daarachter elk met een ongeveer gelijk aantal stemmen.
Studio Jan de Boer, die vorig jaar zijn 25-jarig bestaan vierde, is een van de grootste bureaus op het gebied van boekvormgeving. Onder zijn opdrachtgevers zijn uitgeverijen als De Bezige Bij, Podium, Ambo|Anthos, A.W. Bruna en Nijgh & Van Ditmar.
De verkiezing van Het Mooiste Boekomslag is een initiatief van Boekblad en Stichting De Best Verzorgde Boeken. Voor de tiende verkiezing nomineerde een jury van vijf boekverkopers twaalf omslagen. Tussen 17 en 28 februari kon al wie in een Nederlandse boekwinkel werkt viaBoekblad.nl stemmen op zijn of haar favoriet. Tegen de 200 boekverkopers brachten hun stem uit.
Bronnen:
www.tzum.info
www.boekblad.nl/
www.graficus.nl/
Op dinsdag 1 maart werd tijdens de feestelijke slotbijeenkomst van De Inktaap in deSingel in Antwerpen bekendgemaakt dat Bernard Dewulf de winnaar is van de tiende editie van De Inktaap. Hij ontving de prijs uit handen van een aantal van de juryleden. Ruim 2.500 scholieren uit Vlaanderen, Nederland, Suriname en Curaçao namen deel aan De Inktaap 2011.
Voor De Inktaap 2011 waren genomineerd:
Kleine dagen van Bernard Dewulf
(winnaar Libris Literatuur Prijs 2010)
Godenslaap van Erwin Mortier
(winnaar AKO Literatuurprijs 2009)
's Nachts komen de vossen van Cees Nooteboom
(winnaar AKO Literatuurprijs 2009)
(winnaar Gouden Uil Literatuurprijs 2010).
Ruim 160 scholen uit Nederland, Vlaanderen, Suriname en Curaçao namen deel aan de jubileumeditie van De Inktaap. Gedurende een periode van vijf maanden lazen en bespraken ruim 2.500 middelbare scholieren de boeken om uiteindelijk op de feestelijke slotdag dé literaire jongerenprijs van het Nederlandse taalgebied uit te reiken.
Een greep uit de reacties:
'Het boek heeft ons bij de keel gegrepen en laat ons niet meer los.'
'Ik kon me goed inleven in de schrijver, ook al heb ik zelf geen kinderen. Ik ben mijn ouders nu denk ik wel wat meer gaan begrijpen.'
'Dewulf is hier groots. Zoals de hooggegrepen hakken van de dochter haar metamorfose dragen, zo tilt de auteur de alledaagse dingen op een hoger, universeler niveau.'
Tijdens de slotdag konden de jonge lezers de genomineerde auteurs interviewen en in debat gaan over de inhoud van de genomineerde boeken. Ook waren er optredens door dichter Stijn Vranken, en muzikant STIJN. Voorafgaand aan de uitreiking van De Inktaap 2011 gaven drie leden van het Comité van Ministers van de Nederlandse Taalunie acte de présence: de Vlaamse minister van Onderwijs, Pascal Smet, de Vlaamse minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur Joke Schauvliege en de Nederlandse staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap Halbe Zijlstra.
bron: www.inktaap.nl
De Antwerpse auteur Willem Elsschot (1882-1960) is eigenlijk maar dertig jaar literair actief geweest. Vóór alles was hij de reclameman / ‘marketeer’ Alfons De Ridder. Zijn zakelijke correspondentie, hoofdzakelijk in het Frans geschreven, overtreft dan ook in omvang vele malen zijn literaire brievenproductie.
In 1993 bezorgde Vic van de Reijt samen met Lidewijde Paris de Brieven-editie, waarin vooral het schrijversleven aandacht kreeg. De afgelopen jaren kreeg hij toegang tot De Ridders zakelijk archief, dat wonderwel bewaard gebleven is in een vochtige Antwerpse kelder. De vele ontdekkingen die hij daarin deed vormen het hart van een Elsschot-biografie die voor het eerst recht doet aan de schrijver én de zakenman. En dan blijkt dat de zachtmoedige Frans Laarmans het in de praktijk vaak tegen mijnheer Boorman moest afleggen.
